"سیاسی" چه کسی رأِی می آورد؟

شرکت در انتخابات و کاندید شدن برای ریاست جمهوری یک کشوری که حرف های زیاد ملی و فراملی دارد نیازمند تدبیر و تیزهوشی فراوانی است. در این میان متعجب می شویم از برخی رجال سیاسی که چگونه با ایده های پوپولیستی سعی در فریب مردم دارند.

بلاشک تعیین کننده اصلی رئیس جمهور آیندۀ کشور کسی جز مردم نیستند که متأسفانه در مناسبات سیاسی از آنها با نام عوام یاد می کنند. عوام وظیفه ای جز اطلاعت از افراد خاص ندارند. (من می نویسم افراد خاص شما بخوانید همان هایی که ایده های پوپولیستی دارند).

در تمام رأی گیری ها و ادوار گذشته همیشه کاندیدی موفق بوده است که توانسته است رأی افراد کف جامعه (رأی خاکستری) را جذب کند. افراد خاکستری جامعه معمولاً کاری با نظام سیاسی گروه ها ندارند و ملاک انتخاب خود را از روی ظاهر و طرز سخن گفتن کاندیداها برمی گزینند. البته با توجه به شرایط کشور و عدم انتظار از افراد خاکستری جامعه نسبت به داشتن درک سیاسی بالا، نمی شود به آنها خرده گرفت.

در زمانی شخصی کاندید شده بود که با شعارهای اصلاحات اقتصادی و اشرافی گری سعی در جذب آرای خاکستری داشت که توانست با بیشترین رأی ممکن کرسی را برای خود کند. در زمانی دیگر شخصی دیگر با شعار آزادی بیان و ارتباط با دنیا موفق شد و دیگری با گرفتن علم استضعاف و مظلوم نمایی رأی را برای خود کرد و یا این اواخر دادن شعار اصلاح اقتصادی در صد روز بود که گل سر سبد اینگونه شعارها بود.

حال این سؤال را باید پرسید که به نظر شما تمام مشکلات حال حاضر کشور نتیجه شعارهای غیرواقع و بدون عمل شما نبوده است؟